З канца XIX стагоддзі Судак аблюбавалі адукаваныя людзі сярэдняга дастатку і студэнцтва буйных гарадоў імперыі. Асноўная мэта адпачынку – купанне ў моры, якое тут сапраўды далёка лепш ялцінскага. Ну, і вядома, разнастайнасць і даступнасць садавіны і асабліва вінаграда – факт немалаважны. Горад здаўна быў цэнтрам экскурсій і актыўнага турызму, формы якога стала развіваюцца, дапаўняючыся новымі моднымі кірункамі і маршрутамі.
Кошты тут заўсёды былі і будуць даступнымі. Ну і вядома, велізарны лік цікавых людзей з розных краін прыязджае сюды на археалагічныя раскопкі, у геалагічныя і іншыя экспедыцыі, а таксама маляваць, пісаць вершы, здымаць кіно.
Сезон вельмі кароткі. На травеньскія святы стартуе праца толькі добра раскручаных здраўніц, якія прыдумляюць для гэтага адмысловыя праграмы або канферэнцыі і запрашаюць знакамітасцей. Летні сезон у поўным сэнсе пачынаецца толькі з 20 лікаў чэрвеня і да канца жніўня ўсё замірае. Толькі фэсты КВЗ даюць іх удзельнікам адчуць, што і тут бывае аксамітны сезон. Праўда, ён бывае не кожны год, але ў асобныя гады купацца і загараць можна яшчэ ў канцы кастрычніка. З лістапада па красавіку ў Судаку не асоба весяла з лядоўняў марскіх вятроў. Зрэшты, вялікія здраўніцы размяшчаюць зачыненымі плавальнымі басейнамі з летняй марской вадой, а іх старыя паркі магутнымі кронамі дрэў здольныя абараніць ад непагадзі і ствараюць круглы год суцэль прыемныя ўмовы.
